Hasan Basri Çantay: Mâide  Suresi 116. Ayet Meali

  • وَاِذْ
  • قَالَ
  • اللّٰهُ
  • يَا
  • ع۪يسَى
  • ابْنَ
  • مَرْيَمَ
  • ءَاَنْتَ
  • قُلْتَ
  • لِلنَّاسِ
  • اتَّخِذُون۪ي
  • وَاُمِّيَ
  • اِلٰهَيْنِ
  • مِنْ
  • دُونِ
  • اللّٰهِۜ
  • قَالَ
  • سُبْحَانَكَ
  • مَا
  • يَكُونُ
  • ل۪ٓي
  • اَنْ
  • اَقُولَ
  • مَا
  • لَيْسَ
  • ل۪ي
  • بِحَقٍّۜ
  • اِنْ
  • كُنْتُ
  • قُلْتُهُ
  • فَقَدْ
  • عَلِمْتَهُۜ
  • تَعْلَمُ
  • مَا
  • ف۪ي
  • نَفْس۪ي
  • وَلَٓا
  • اَعْلَمُ
  • مَا
  • ف۪ي
  • نَفْسِكَۜ
  • اِنَّكَ
  • اَنْتَ
  • عَلَّامُ
  • الْغُيُوبِ
  • Hasan Basri Çantay: Allah: «Ey Meryem oğlu İsâ, insanlara Allahı bırakıb da beni ve anamı iki tanrı edininiz diyen sen misin?» dediği zaman o, (şöyle) söyledi: «Seni tenzih ederim (ya Rab), hakkım olmadık bir sözü söylemekliğim bana yakışmaz. Eğer onu söyledimse elbette bunu bilmişsindir. Benim içimde olan (her) şey´i Sen bilirsin. Ben ise Senin zâtinde olanı bilmem. Şübhesiz ki ğaybları hakkıyle bilen Sensin Sen».