Elmalılı Hamdi Yazır (Orijinal): Mâide  Suresi 116. Ayet Meali

  • وَاِذْ
  • قَالَ
  • اللّٰهُ
  • يَا
  • ع۪يسَى
  • ابْنَ
  • مَرْيَمَ
  • ءَاَنْتَ
  • قُلْتَ
  • لِلنَّاسِ
  • اتَّخِذُون۪ي
  • وَاُمِّيَ
  • اِلٰهَيْنِ
  • مِنْ
  • دُونِ
  • اللّٰهِۜ
  • قَالَ
  • سُبْحَانَكَ
  • مَا
  • يَكُونُ
  • ل۪ٓي
  • اَنْ
  • اَقُولَ
  • مَا
  • لَيْسَ
  • ل۪ي
  • بِحَقٍّۜ
  • اِنْ
  • كُنْتُ
  • قُلْتُهُ
  • فَقَدْ
  • عَلِمْتَهُۜ
  • تَعْلَمُ
  • مَا
  • ف۪ي
  • نَفْس۪ي
  • وَلَٓا
  • اَعْلَمُ
  • مَا
  • ف۪ي
  • نَفْسِكَۜ
  • اِنَّكَ
  • اَنْتَ
  • عَلَّامُ
  • الْغُيُوبِ
  • Elmalılı Hamdi Yazır (Orijinal): Hem Allah buyurduğu vakit: Ey Meryemin oğlu Isâ! Sen mi dedin o insanlara; «beni ve anamı Allahın yanında iki ilâh edinin» diye? hâşâ, der: münezzeh sübhansın yarab! Benim için hakk olmıyan bir sözü söylemekliğim bana yakışmaz, eğer söyledimse elbette ma´lûmundur, sen benim nefsimdekini bilirsin: ben ise senin zatindekini bilmem, şüphesiz ki sen «allâmülguyub» sun