Fizilal-il Kuran: Mâide  Suresi 116. Ayet Meali

  • وَاِذْ
  • قَالَ
  • اللّٰهُ
  • يَا
  • ع۪يسَى
  • ابْنَ
  • مَرْيَمَ
  • ءَاَنْتَ
  • قُلْتَ
  • لِلنَّاسِ
  • اتَّخِذُون۪ي
  • وَاُمِّيَ
  • اِلٰهَيْنِ
  • مِنْ
  • دُونِ
  • اللّٰهِۜ
  • قَالَ
  • سُبْحَانَكَ
  • مَا
  • يَكُونُ
  • ل۪ٓي
  • اَنْ
  • اَقُولَ
  • مَا
  • لَيْسَ
  • ل۪ي
  • بِحَقٍّۜ
  • اِنْ
  • كُنْتُ
  • قُلْتُهُ
  • فَقَدْ
  • عَلِمْتَهُۜ
  • تَعْلَمُ
  • مَا
  • ف۪ي
  • نَفْس۪ي
  • وَلَٓا
  • اَعْلَمُ
  • مَا
  • ف۪ي
  • نَفْسِكَۜ
  • اِنَّكَ
  • اَنْتَ
  • عَلَّامُ
  • الْغُيُوبِ
  • Fizilal-il Kuran: Hani Allah «Ey Meryemoğlu İsa sen mi, Allah dışında beni ve annemi ilah edinin dedin?» İsa şöyle dedi; «Haşa seni her türlü noksanlıktan tenzih ederim, gerçek olmadığını bildiğim bir sözü söylemek bana yakışmaz, eğer böyle birşey söyleseydim sen bunu bilirdin, Sen benim içimdekini bilirsin, fakat ben Senin özündekini bilemem. Hiç kuşkusuz Sen gaybleri bilensin.