Tefhim-ul Kuran: Mâide  Suresi 117. Ayet Meali

  • مَا
  • قُلْتُ
  • لَهُمْ
  • اِلَّا
  • مَٓا
  • اَمَرْتَن۪ي
  • بِه۪ٓ
  • اَنِ
  • اعْبُدُوا
  • اللّٰهَ
  • رَبّ۪ي
  • وَرَبَّكُمْۚ
  • وَكُنْتُ
  • عَلَيْهِمْ
  • شَه۪يدًا
  • مَا
  • دُمْتُ
  • ف۪يهِمْۚ
  • فَلَمَّا
  • تَوَفَّيْتَن۪ي
  • كُنْتَ
  • اَنْتَ
  • الرَّق۪يبَ
  • عَلَيْهِمْۜ
  • وَاَنْتَ
  • عَلٰى
  • كُلِّ
  • شَيْءٍ
  • شَه۪يدٌ
  • Tefhim-ul Kuran: «Ben onlara bana emrettiklerinin dışında hiç bir şeyi söylemedim. (O da şuydu:) ´Benim de Rabbim, sizin de Rabbiniz olan Allah´a kulluk edin.´ Onların içinde kaldığım sürece, ben onların üzerinde bir şahidim. Benim (dünya) hayatıma son verdiğinde, üzerlerindeki gözetleyici Sen´din. Sen her şeyin üzerine şahid olansın.»